Sunt devorator de vise , destinatie de demoni si momente, sunt trecator prin soapte , dar cand te vad sunt mic , te vad mereu in treacat si nu stiu ce sa-ti zic, e grav ca sentimente nu sunt in gravitatie, dar cand zambesti m-alearga adesea o senzatie, nu e nimic din teama, nu-i vorba de iubire dar ochii tai exprima , prin gene , nemurire, si sa revin la zambet iti spun fara de frica , ca e perfect adesea cand starea mi se strica, de-l vad parca ma bucura, din tot ce-nseamna suflet, ma redreseaza-n zambet , timiditate-absurda, ma chinui sa n-arat desi stiu ca imi place cum chipul tau frumos , mi-aduce pace.
E sec ce spun acum, si nu incerc din culpa sa iti explic in vorbe gandirea mea prea supla, dar e confuz momentul si mi-e mintea confuza, si nu ma dau la tine, nici nu o scriu ca scuza, sunt doar putin, putin mai mult, doar incantat aici ca sunt, si nu incerc , exprim sincer din mine, sunt incantat peste masura ca sunt contemporan cu tine.
Niciun comentariu:
Trimiteți un comentariu